Amazing spider-man #700

ฉบับสุดท้ายของThe Amazing Spider-Man ตอนสุดท้ายของเรื่องชุด Dying wish และบทส่งท้ายของเรื่องราว50ปีจะเป็นเช่นไร!

ที่อพาร์ทเมนต์ของปีเตอร์ พาร์กเกอร์

MJที่นั่งดูทีวีอยู่กับพีทถามคำถามหลายอย่างและพูดเรื่องเดทในคืนนี้โดยไม่รู้เลยว่า จิตใจของเขาไม่ใช่ปีเตอร์แล้ว…

“เพราะว่าปีเตอร์ พาร์กเกอร์รู้น่ะสิ(ถึงตอบคำถามของMJเรื่องไวน์และอาหารที่เธอชอบได้) ฉันมีความทรงจำของเขาทุกอย่าง และต่อจากนี้ ฉันจะมีทุกอย่างที่จำเป็นในการแสดงเป็นเขา ไม่ว่าจะพลังอันน่าอัศจรรย์ ร่างกายแข็งแรงของคนหนุ่ม และในไม่ช้า….”

“ฉันจะได้ในสิ่งที่เขาไม่ได้สัมผัสมานาน…(เรื่องอย่างว่าแน่นอน เหอะๆ)”

“เยี่ยม นี่เป็นของแถมจากชัยชนะสำหรับนักวางแผนอย่างฉัน”

ทั้ง2กำลังดำดิ่งสู่ค่ำคืนที่ยาวนาน แต่เมื่อMJถอดเสื้อเขาออก ก็พบชุดสไปเดอร์แมน

ด็อกอ็อก : คุณหยุดทำไม เกิดอะไรขึ้นรึไง

MJ : คุณคือสไปเดอร์แมน……

ด็อกอ็อก : ใช่ เขา…ผมคือสไปเดอร์แมน แต่คุณรู้เรื่องนี้มาเป็นปีแล้วนะ มีอะไรต้องอธิบายอีกล่ะ

Mj : ปีเตอร์ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ

ตอนนั้นด็อกอ็อกคงหมดอารมณ์และลุกขึ้นไปเช็คข่าวของร่างกายของตน(ที่มีจิตของปีเตอร์อยู่) และพบว่า มันหนีออกมาได้แล้ว
เขาจึงรีบจากคืนอันยาวนานนี่ไปอย่างน่าเสียดาย

ปีเตอร์ไปซื้อตั๋วไปกลับเบลเยี่ยม แบบไปถึงแล้วกลับเลย

(เพราะระยะเวลาการบิน15ชมนั้น นานกว่ากับเวลาที่ร่างเก่าของเขาเหลืออยู่)

ฐานทัพลับของด็อกอ็อก

ปีเตอร์(ในร่างด็อกอ็อก) : โอย….นี่อะไร นี่อะไรน่ะ

แทร็ปสเตอร์ : ใจเย็น อ็อตเตเวียส ขอเวลานิดหน่อย ตอนนี้เราอยู่ในฐานลับของคุณไง

“เออ…เยี่ยม ที่ผ่านมาไม่ใช่ฝันจริงๆ มันเป็นอะไรที่จริงสุดๆ ดร.อ็อกโตปุส สลับร่างฉันมาอยู่ในร่างกายใกล้เฉาของเขา ฉันไม่ยอมเน่าตายอยู่ในคุกนั้นหรอก”

“นั้นเป็นเหตุผลที่ฉันใช้หนึ่งในแผนการหลบหนีของเขา และเรียกไฮโดรแมน สกอร์เปี้ยน แทร็ปสเตอร์มาช่วยฉันออกมาจากคุกนั้น”

ปีเตอร์ : นี่นายจะทำอะไร

แทร็ปสเตอร์ : ถามอะไรอย่างนั้นด็อก ก็ใส่แขนกลอันเก่าของคุณให้น่ะสิ คุณจะได้เคลื่อนที่ไปไหนมาไหนได้

สกอรืเปี้ยน : เมื่อไหร่จะไปฉะกับไอ้แมงมุมนั้นซะที

ปีเตอร์ : …รอก่อน แทร็ปสเตอร์ แกตั้งต่าตรงนี้ผิด ไอ้งั่ง

ปีเตอร์ตกใจที่ตัวเองพูดเหมือน Dr Ock

แทร็ปสเตอร์ทำการตั้งค่าแขนกลตามคำแนะนำของปีเตอร์ ตอนนั้นเองร่างของเขาก็ถูกไฟฟ้าช็อต

และภาพตรงหน้าของปีเตอร์ก็ค่อยๆหายไปในเวลาตามา

เมื่อรู้สึกตัว เขากลับมาอยู่ในที่ๆอีกที่หนึ่ง

ซึ่งก็คือ….บ้านวัยเด็กของเขานั้นเอง และมันดูแปลกตากว่าที่เขาเคยเห็น มันดูสงบกว่ามาก

เขาได้เจอผู้คนมากมายที่น่าจะเสียชีวิตไปแล้ว (สังเกตดูว่า เมื่อเปลี่ยนคนคุยด้วย ปีเตอร์จะเปลี่ยนชุดไปอีกชุด) เขาพบเจอคนมากมาย แต่ที่ดูจะคุยเยอะสุดคงเป็นซิลเวอร์เซเบอร์ที่ถามเขาว่าทำไมเขาถึงไม่ฆ่าด็อกอ็อกตอนยังมีโอกาส

แต่ก็มีบุคคลอีกคนหนึ่งมาจับไหล่เขาแล้วบอกว่า อย่าฟังที่ซิลเวอร์เซเบอร์พูด ถ้าเขาทำแบบนี้นเขาจะไม่ใช่สไปเดอร์แมนอีกต่อไป

คนที่มาบอกคือ กัปตันสเตซี่ และเกวนผู้ซึ่งจากไปนานแล้ว(ในโลกของในการ์ตูนก็คงไม่นานเท่าไหร่ แต่ในโลกความจริง เกวนตายไป30ปีได้แล้วมั้ง ฮ่าๆ)

เกวนจูบที่แก้มเข้าแล้วบอกว่าพวกเขาทั้ง2ได้มาอยู่ด้วยกันอีกครั้งแล้ว แต่ตอนนั้นมาร่าก็เข้ามาทักและพาคน2คนที่ปีเตอร์ไม่เคยพบตัวเป็นๆเลยมาหาเขานั้นก็คือพ่อและแม่ของเขานั้นเอง ทั้ง2บอกความภาคภูมิใจในตัวลูกชายคนตนออกไป

และสุดท้าย…บุคคลที่สำคัญต่อชีวิตเขามากที่สุด ลุงเบน…

(คราวนี้เปลี่ยนมาอยู่ในชุดสไปเดอร์ซูท)

ลุงเบน : ปีเตอร์…ลุงไม่ชอบเท่าไหร่ที่จะพูดแบบนี้ แต่หลานต้องไปแล้ว หลานอยู่ที่นี่ไม่ได้

ปีเตอร์ : อะไรนะ…ไม่ ผมไม่เข้าใจครับลุงเบน ทุกอย่างที่ผมทำ ตั้งแต่เสียลุงไป ผมพยายามอย่างหนัก

ลุงเบน : มันยังไม่หมดนะปีเตอร์ หลานได้ทำอะไรมากมายมากกว่าที่ควรทำ เพื่อที่จะได้พักแล้ว หลายๆครั้งที่ลุงภาวนาให้หลาน

ลุงเบน : แต่หลานจะปล่อยให้คนอย่างอ็อตโต อ็อตเตเวียส ลอยนวลในฐานะสไปเดอร์แมนหรือปีเตอร์ พาร์กเกอร์ไม่ได้ หลานสร้างชีวิตอันมหัศจรรย์นั้นขึ้นมาแล้ว จะปล่อยให้หมอนั้นทำลายชีวิตหลานอย่างนั้นเหรอ

ปีเตอร์ : ไม่ครับลุงเบน(พูดพร้อมสวมหน้ากาก)

ลุงเบน : ดีแล้วล่ะหลาน เอาล่ะ ฟังนะ เมื่อมันจบลง นั้นล่ะ หลานถึงจะได้พัก ใครสักคนคงเป็นสไปเดอร์แมนต่อ แต่ตอนนี้หลานมีสิ่งสุดท้ายต้องไปทำ หลานต้องลุกขึ้นสู้อีกครั้งหนึ่ง เอาเลยปีเตอร์ ตื่นขึ้นมา!

เมื่อปีเตอร์ตื่นขึ้นมา3หน่อก็คุยกันว่าด็อกอ็อกคงไม่เป็นไรแล้ว

ปีเตอร์ : โอเค เราไม่มีเวลามาให้เสียแล้วล่ะนะ ได้เวลาทำงานแล้ว

สกอร์เปี้ยน : ในเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย อ็อค เราจะเอาไงต่อล่ะ

“มาดูของเล่นหน่อยว่ามีอะไรบ้าง”(หยิบหมวกบางอย่างมาใส่ คงเป็นหมวกควบคุมอะไรสักอย่าง)

ปีเตอร์ : ง่ายมาก เหล่าสุภาพบุรุษ

“ตอนนี้ฉันมีเหล่าร้ายในการควบคุม มีคลังแสงของด็อคอ็อก สมองระดับซุปเปอร์ และร่างกายที่กำลังจะสลาย โอ้แล้วก็มีแผนที่บ้ามากๆด้วยนะ”

ปีเตอร์ : เราจะไปหาทางการซะหน่อย….

The Raft คุกซึ่งขังเหล่าวายร้ายผู้มีพลังพิเศษ

JJ : บอกฉันมาสิ กี่ตัว!

ผู้คุม : กี่ตัวอะไรเหรอครับ

JJ : ไอ้พวกตัวร้ายกี่ตัวที่หนีไปจากคุกอันรัดกุมของนายได้น่ะ!

ผู้คุม : เอ่อ…2ครับผม

JJ : อ็อตเตเวียสแล้วใครอีกคนล่ะ

ผู้คุม : มอเบียสครับ(หนีไปตอนเล่ม699.1)

JJ : แล้วสมิตล่ะ(smytheหรือspider-slayerเคยไล่ฆ่าJJJมาก่อน)

ผู้คุม : ยังอยู่ครับท่าน

JJ : ดี มันอยู่ไหนล่ะ

ผู้คุม2 : อยู่นี่ครับ

สมิต : ไม่ต้องกังวลหรอกเจมิสัน มันก็แค่การฆ่าเวลา…

JJ : หุบปากไปเลย เอาล่ะคุณแกรนด์ เราจะไปแล้ว

ไม่ทันได้ไปก็โดนนักข่าวสัมภาษณ์จนโวยวายตามธรรมเนียมซะงั้น

ถ่ายทอดสดซะด้วย…

JJ : ผมจะลากมันเข้าตารางให้ได้ จำคำพูดผมไว้เลย ลมหายใจสุดท้ายของมันจะต้องอยู่หลังลูกกรง

นักข่าว : ท่านนายกเทศมนตรีครับ แล้วมีความเป็นไปได้แค่ไหนที่ตำรวจจะต้านทานกับอาชญากรที่เหมือนดั่ง…

JJ : เหมือนอะไร คนร้องไห้ ไอ้แว่น หรือตัวตลก เป็นอย่างอื่นได้ที่ไหน เขาก็แค่คนปัญญาอ่อน ผมรู้ คุณก็รู้นี่ ทุกคนก็รู้ว่าเขาเป็นได้แค่…ไอ้ขี้แพ้ไงล่ะ

ด็อกอ็อกที่ยืนดูอยู่คงจะฉุนน่าดู แต่ก็ถูกเรียกตัวขึ้นเครื่องเสียก่อน แต่เขาทำท่าลังเล

สถานีตำรวจเขต18…

พวกปีเตอร์บุกมาที่สถานีตำรวจ(ที่บอกจะไปหาเจ้าหน้าที่ก็คือแบบนี้เอง) สกอร์เปี้ยนเลยบอกว่าเข้าบ้ารึเปล่าและเกิดสงสัย แต่ปีเตอร์บอกว่าเขาต้องการของบางอย่างที่นี่

ที่แท้เขาก็มาหาของสิ่งนี้นี่เอง อ็อตโต้บ็อทสีทองแบบเดียวกับที่ด็อกอ็อกใช้สลับร่างกับเขานั้นเอง

“อ็อตโตบ็อทสีทอง สิ่งที่หมอนั้นใช้สลับร่างมันกับฉัน ถ้าฉันเรียนรู้วิธีการใช้มัน ฉันอาจจะเจอหนทางที่จะ….”

ตอนนั้นเอง เสียงตะโกนหนึ่งก็บอกให้เขาหมอบลง

เธอคือคาลีย์ คนรักเก่าของปีเตอร์นั้นเอง

ปีเตอร์ : เดี๋ยวก่อน คาลีย์ ผมอธิบายได้ ผมคือสไปเดอร์แมน ผมถูกสลับร่างกับด็อกอ็อก

คาลีย์ : ไร้สาระ

ปีเตอร์ : เรื่องจริง สาบานก็ได้

คาลีย์ : งั้นคุณลองบอกสิ่งที่สไปเดอร์แมนเท่านั้นที่รู้มาสิ

ปีเตอร์ : โอเค มีเพียงคุณกับMJ เท่านั้น ที่รู้ว่าผมเป็นสไปเดอร์แมน

คาลีย์ : แกโกหก แกก็แค่รู้ความลับเขาเท่านั้นล่ะ ฉันไม่ปล่อยแกแน่!

คาลีย์ลั่นไกใส่ปีเตอร์ แต่เมื่อเขาใช้แขนกลปัดกระสุน มันก็กระเด็นกลับไปหาคาลีย์ทำให้เธอบาดเจ็บแต่โชคดีที่โดนแค่แขนเท่านั้น

รายงานข่าวรายงานเรื่องนี้แล้วบอกว่ามีเจ้าหน้าที่บาดเจ็บซึ่งก็คือคาลีย์นั้นเอง

ในขณะที่MJเรียกให้คนที่เกี่ยวข้องกับปีเตอร์ทุกคนมารวมตัวกันเพราะคิดว่าอยู่ในอันตราย(ที่จริงด็อกอ็อกต้องการใช้คนพวกนี้เป็นตัวประกัน แล้วก็สร้างข้ออ้างว่าปีเตอร์ พาร์กเกอร์บินไปเบลเยี่ยม)

เจมส์มิสันคนพ่อ(เป็นสามีของป้าเมย์แล้ว)บอกให้ตามตัวคาลีย์มาด้วย แต่สไปเดอร์แมนก็โผล่แล้วบอกว่าไม่มีเวลา ด็อกอ็อกต้องการเล่นงานคนที่เกี่ยวข้องกับตัวปีเตอร์

ตัดมาที่ปีเตอร์ เขากำลังหาวิธีการดัดแปลงอ็อตโต้บ็อทอยู่ ตอนนั้นด็อกอ็อก(ในคราบสไปเดอร์แมน)ก็วิดีโอคอลมาแล้วบอกว่าตอนนี้ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับปีเตอร์อยู่กับเขาแล้ว(มีตัวประกันแล้ว) และเขาก็ส่งหน่วยตำรวจไปล่าตัวพวกปีเตอร์แล้วด้วย

ปีเตอร์บอกให้ไฮโดรแมนกับสกอร์เปี้ยนไปรับหน้าก่อน แล้วบอกว่าอย่าทำรุนแรงเพราะเขาจะถามอะไรบางอย่างกับมัน(ที่จริงมันเป็นกฎของสไปเดอร์แมนที่ห้ามมีใครตายในภารกิจของเขา) แต่แทร็ปสเตอร์สังเกตได้ถึงความผิดปกติ

สกอร์เปี้ยนกับไฮโดรแมนคุยกันเรื่องความแปลกไปของด็อกอ็อกระหว่างสู้กับหน่วยตำรวจ ขณะเดียวกันแทร็ปสเตอร์ก็รู้ตัวว่าสิ่งที่เขาพึ่งช่วยสร้างคือเครื่องสลับร่าง
และโวยเพราะนึกว่าตัวเองจะโดนสลับเข้าร่างที่ตายไปแล้วปีเตอร์เลยฉีดกาวของเขาใส่ตัวเองเพื่อปิดปากแทร็ปสเตอร์

ทั้งหมดหนีไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนแทร็ปสเตอร์ก็โดนจับไปตามระเบียบ

ตัดมาทางที่สไปเดอร์แมน

MJ : สไปเดอร์แมน ออกมาหน่อยสิ

สไปเดอร์แมน : ยุ่งอยู่น่ะ จู้จี้จริง

MJ : จริงเหรอ

สไปเดอร์แมน : มันสำคัญมากเลยล่ะ

MJ : คุณรู้จักฉันดีนะ ฉันเฝ้าอยู่ตรงนี้ได้ทั้งคืน รอคุณออกมา

สุดท้ายก็ต้องยอมเปิดประตู

สไปเดอร์แมน : เยี่ยม มีอะไรรึ

MJ : หยุดประขดเลยนะ ฉันรู้ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่

สไปเดอร์แมน : คุณรู้งั้นเหรอ

MJ : ฉันรู้ว่าคุณเป็นกังวล แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันอยากให้รู้ว่าฉันเชื่อในตัวคุณ แล้วก็ไม่ใช่เพราะคุณคือสไปเดอร์แมน

สไปเดอร์แมน : อีกแล้วเหรอ

MJ : อีกแล้วอะไร

สไปเดอร์แมน : ผมว่าเรากำลังคุยปลุกใจแบบซ้ำซาก

สไปเดอร์แมน : การพูดปลุกใจจากเพื่อนสนิทเต็มหัวไปหมดแล้ว ทำไมคุณยังตามรบกวนผมอยู่ได้

คำตอบคือ…

MJ : เพราะฉันรักคุณ ฉันไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างเราเป็นแบบไหน ทำไมมันถึงยากนัก มันคือเรื่องจริงเหนือสิ่งอื่นใด มันฝังลึกลงในใจฉัน ฉันรักคุณ

MJ : ปีเตอร์ พูดอะไรบ้างสิ

แล้วก็ จ้วปปปป(โธ่ว ไม่นะ! แต่ถ้าสังเกตคุณจะรู้สึกว่าด็อกอ็อกเริ่มเป็นปีเตอร์ไปทุกทีๆแล้วแฮะ)

ใต้วงเวียนโคลัมบัส…

สกอร์เปี้ยน : นี่คือที่ไหนน่ะ

ปีเตอร์ : 58 บรอดเวย์ เงียบๆหน่อย นึกรหัสอยู่

ไฮโดรแมน : นี่เป็นฐานลับอีกที่เหรอ

ปีเตอร์ : แค่ก! พอแล้ว ไม่ต้องถาม

สกอร์เปี้ยน : 58 บรอดเวย์งั้นเหรอ

ไฮโดรแมน : มันฟังดูคุ้นๆอยู่นะ….

สกอร์เปี้ยน : วงเวียนโคลัมบัสงั้นเหรอ? ให้ตายสิอ็อก คุณบ้าแล้วแน่ๆ นี่มันอเวนเจอร์สทาวเวอร์!!!

ไฮโดรแมน : ตลอดภารกิจ คุณบอกให้พวกเราหลบออกจากเรดาห์ของพวกนี้ ไหงให้เรามาเคาะประตูหน้าบ้านมันเลยล่ะฮะ!

ปีเตอร์ : สงบไว้น่า มันอยู่ในแผนของฉัน

สกอร์เปี้ยน : คุณคิดจะให้ผมเตะตูดฮัคล์กับธอร์รึไง

ปีเตอร์ : เงียบเถอะน่า! ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่!

“ฉันต้องเอาอ็อตโตบ็อทสีทองไปให้พวกอเวนเจอร์สดู ขนาดไอ้คนบ้าอย่างแทร็ปสเตอร์ยังคิดเรื่องการสลับคลื่นสมองได้ อัจฉริยะอย่างพ่อหนวดกับบีสคงรู้ในไม่กี่วิ เท่านี้ก็แค่หาตัวพวกเขา

ไฮโดรแมน : ทำไมที่นี่มันเงียบเหงาอย่างนี้นะ ไปไหนกันหมด

ปีเตอร์ : หือ…นั้น…ล่ะที่ฉันวางแผนไว้(จริงๆงงอยู่)

??? : แผนงั้นเหรอ แผนอันสุดยอดของแกน่ะนะ

สไปเดอร์แมนปรากฏกาย(เกาะอยู่บนหน้าจอที่ปรากฏภาพเหล่าอเวนเจอร์สกำลังปฏิบัติภารกิจกันอยู่ ไม่น่ะล่ะ ไม่มีใครอยู่ในตึก)

สกอร์เปี้ยน : ไอ้ตุ๊กแกเกาะกำแพง

สไปเดอร์แมน : ฉลาดนี้ อ็อตเตเวียส ส่งอ็อตโตบ็อทไปทั่ว ตอนนี้อเวนเจอร์สไม่อยู่ เหลือแค่ฉันคนเดียว ฉะนั้น จัดทุกอย่างที่แกมีมาให้ฉันเลยมามะ

ปีเตอร์ : นั้นล่ะแผนของฉัน(ตามน้ำเก่งมาก) ลุยเลย!

ไฮโดรแมน : ไอ้ “ลุยเลย” ของคุณเนี่ย…

สกอร์เปี้ยน : หมายถึงฆ่ามันได้อ้ะปะ

ปีเตอร์ : นั้นล่ะ เอาเลย

สไปเดอร์แมน : นี่บ้ารึไง

ระบบรักษาความปลอดภัยต่างจู่โจมพวกปีเตอร์อย่างจัดเต็ม

สไปเดอร์แมน : เห็นมั้ยล่ะ ฉันเตรียมจัดหนักให้แกหลายอย่าง รวมถึงระบบรักษาความปลอดภัยนี่ด้วย ได้เปลี่ยนความแรงเป็นระดับ ถึงชีวิต

สกอร์เปี้ยน : แล้วแกรู้มั้ยล่ะ แกติดใยตัวเองเสียแล้ว ถึงยังไง มันก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่ดี

สไปเดอร์แมน : ไม่ฉลาดเลยนะ ฉันไม่ได้เป็นเป้าหมายของระบบหรอก มันจำฉันได้เพราะฉันก็เป็นอเวนเจอร์สคนหนึ่งเหมือนกัน

สไปเดอร์แมนพูดถึงเรื่องเจมมิสันว่าเขาอยู่ที่นี่(เป็นแผนล่อให้สกอร์เปี้ยนละทิ้งแผนการ) สกอร์เปี้ยนที่มีความแค้นกับเจมมิสันจึงละทิ้งภารกิจ ส่วนสไปเดอร์แมนก็บอกว่าเขาต้องไปช่วยคนที่เขารัก และปล่อยปีเตอร์ในร่างที่ไร้สไปเดอร์เซนท์อยู่กับระบบรักษาความปลอดภัยในตึกต่อไป

เมื่อไฮโดรแมนไปถึง ก็โดนพวกโฮไรซันแล็บใช้เครื่องมือที่ผลิตมาจัดการซะงั้น

แต่สกอร์เปี้ยนก็ตามมาถึง JJของเราก็โชว์ความกล้าและยืนท้าสู้กับแมงป่องยักษ์โดยให้คนอื่นหนีไป

ทว่า สไปเดอร์แมนก็มาขัดขวาง สกอร์เปี้ยนจะจับตัวป้าเมย์ภรรยาของเจมมิสันคนพ่อ แต่สไปเดอร์แมนไม่ยอมให้ป้าเมย์คนรักเก่าเขาถูกทำร้ายแน่นอน ตอนนั้นเองเขาก็มีความทรงจำเกิดขึ้นในหัวคือความทรงจำสมัยเด็กของป้าเมย์กับปีเตอร์ นั้นทำให้ด็อกอ็อกที่อยู่ในร่างสไปเดอร์แมนงุนงงกับภาพในหัว

และเมื่อสกอร์เปี้ยนจะทำร้ายป้าเมย์ ระบบทางสมองของร่างปีเตอร์ พาร์กเกอร์ก็ทำให้สไปเดอร์แมน(ด็อกอ็อก)ซัดกำปั้นใส่สกอร์เปี้ยนอย่างแรงจนจมกองเลือดในหมัดเดียว

JJ:เหมือนที่คิดมาตลอด…สไปเดอร์แมน แกมัน…ช่าง….ยอดเยี่ยมไปเลย

สไปเดอร์แมน(ด็อกอ็อก)ได้นึกในใจว่าตลอดเวลาที่สู้กันมา ปีเตอร์ไม่เคยใช้แรงเต็มที่เลย

ในที่สุดปีเตอร์ก็ตามมาถึง

ปีเตอร์ : แกทำอะไรลงไป!!!!!!!!

ปีเตอร์ : ฉันสาบาน ถ้าแกใช้มือนั้นเพื่อฆ่า ถ้าการ์เกน(สกอร์เปี้ยน)ตายล่ะก็

พวกJJอาศัยโอกาสนี้หนีไป

สไปเดอร์แมน : คิดดูสิ แกมีเวลาในชีวิตอีกกี่นาที หรือวินาทีกันล่ะ

ปีเตอร์ : มากพอที่ฉันจะมอบหายนะให้แกได้ละกัน

สไปเดอร์แมน : ฉันว่าไม่ เพราะแกมัวแต่สนใจสุขภาพเพื่อนๆของแกไงล่ะ

สไปเดอร์แมนปล่อยใยแบบที่ใช้แรงอัดสูงยิงใส่พวกMJ ปีเตอร์จึงฉุนขาดและทำอะไรบางอย่าง เขาตัดสินใจให้ร่างเขาตายไปดีกว่าที่มันถูกมาใช้ทำร้ายครอบครัวของเขา

นั้นก็คือชนกระจกแตกและพาพวกเขาทั้ง2ร่วงหล่นจากอเวนเจอร์สทาวเวอร์ลงสู่พื้นเบื้องล่าง

สไปเดอร์แมนใช้ใยสร้างเบาะกันกระแทกไว้เบื้องล่าง ทำให้ทั้งคู่ลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย ปีเตอร์ตะลึงในความฉลาดของDr Ockที่คิดสร้างใยแบบที่เขาเองยังคิดไม่ถึง ตอนนั้นที่อ็อตโตบ็อทไต่ขึ้นไปหาเป้าหมายของมันเพื่อเตรียมการจะจบเรื่อง

ปีเตอร์ได้บอกว่า เนื่องหนนี้พอสลับร่างแล้วเขาจะเลิกเป็นสไปเดอร์แมน เพราะเขาตัดสินใจว่าจะฆ่าDr
Ock และสไปเดอร์แมนต้องไม่ฆ่าคน มันเหมือนกับว่าแม้จะตาย Dr Ockยังจะได้ชัยชนะไป…. แต่…

แต่สไปเดอร์แมนกลับมีเกราะกันการถูกสลับคลื่นสมอง! (ตอนMJ ไปเรียกก็กำลังสร้างเกราะนี้อยู่สินะเนี่ย)

หลังจากแผนล้มเหลว ปีเตอร์ในร่างอันทรุดโทรมของด็อกอ็อกก็โดนหมัดดุ้นเข้าไปเต็มๆโดยคาลีย์ก็มามุงดูเหตุการณ์ด้วยและเมื่อDr ockในร่าง spider-man กำลังจะปารถใส่เพื่อจบชีวิตปีเตอร์ในร่างที่ใกล้ตายลง

แต่ว่า ภาพในหัวของร่างสไปเดอร์แมนกลับคิดถึงลุงเบน ลุงเบนกำลังปลุกเขาไปโรงเรียน และเขากับDr Ockได้อุทานพร้อมกันว่า ลุงเบน ลุงเป็นนาฬิกาปลุกที่น่ารำคาญที่สุดเลย ปีเตอร์จึงรู้ว่าการเชื่อมต่อกับสมองของเขาทั้งสองยังคงอยู่
ไม่ได้หายไปหมดซะทีเดียว

“ฉันรู้แล้วว่าจะใช้การเชื่อมสมองของฉันที่ยังคงอยู่นี้ได้ยังไง”

สไปเดอร์แมน : ถึงยังไงก็เถอะ ตอนนี้ ชีวิตนี้เป็นของฉันแล้ว

ปีเตอร์ : รู้แล้วล่ะ ฉันเห็นอยู่

“แต่ฉันจะให้นายได้ดูบางอย่างติดขอบเวทีเลยล่ะ”

ปีเตอร์ควบคุมความทรงจำผ่านการเชื่อมโยงสมองที่ยังคงอยู่ให้ด็อกอ็อกที่อยู่ในร่างของเขาได้เห็น(มีการเห็นภาพเป็นหน้าOttoเองด้วยนะ) ไม่ว่าจะตอนที่เขาได้รับความอบอุ่นจากป้าเมย์และลุงเบน ตอนโดนแมงมุมกัด ตอนปล่อยโจรหนีไป และตอนลุงเบนตาย

ด็อกอ็อก: หยุดนะ ฉันไม่ต้องการจะเห็นมัน!

ปีเตอร์ : ในเมื่อแกจะเป็นสไปเดอร์แมน คิดดูสิ อะไรคือสิ่งสำคัญกว่าพลังในร่างกายของแก

ด็อกอ็อก : ฉันจะฆ่าแก!

ปีเตอร์ : แกไม่ได้ทำหรอก

“เพราะแกจะได้รู้ว่ามันสำคัญยังไง ทุกโศกนาฏกรรม แต่ละชีวิตที่ถูกตัดลงก่อนเวลาสมควร”

ด็อกอ็อก : พอแล้ว ฉันไม่อยากดูแล้ว มันมากเกินไป ฉันทนดูไม่ได้…

ปีเตอร์ : ไม่ แกต้องดู แล้วแกจะได้รู้ว่าร่างกายนั้นผ่านอะไรที่เป็นไปไม่ได้มามากแค่ไหน

ความทรงจำของการต่อสู้มากมายหลั่งไหล่เข้าหาด็อกอ็อก

“ทุกอย่างที่แกแสดงให้ฉันเห็น มันเป็นไปไม่ได้”

“ฉันรู้ แต่นั้นจะเป็นสิ่งที่แกผ่านมา(ก็คือ ต่อจากนี้มันจะเป็นความทรงจำของด็อกอ็อก)”

“ฉันสัมผัสได้ แกจะให้ฉันทำแบบที่เห็นงั้นเหรอ”

“ใช่ อ็อตโต้”

“แม้แต่ฉันเอง คนที่ทำกับแกถึงขนาดนี้น่ะนะ”

ปีเตอร์ : ใช่ นั้นคือสิ่งที่ฉัน…พวกเราเป็น

พวกMJ ตามมามุงดูด้วย

ด็อกอ็อก : ฉันไม่ต้องการแบบนี้

ปีเตอร์ : มันสายไปแล้ว คิดให้ดีสิว่าแกต้องการอะไร…สไปดี้(เรียกว่า “สไปดี้” แล้ว)

ด็อกอ็อก : บอกมา ทำไมฉันต้อง…ฉันต้องทำยังไง

ปีเตอร์ : เพราะว่าพลังที่ยิ่งใหญ่…

ด็อกอ็อก : มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง…

ด็อกอ็อก : ฉันเข้าใจแล้ว

ปีเตอร์ : ดีแล้วล่ะ ตอนนี้นายคือสไปเดอร์แมนแล้ว

MJ :สไปดี้ ระวังนะ!

ปีเตอร์: นั้นเสียงMJ พวกเขาอยู่ที่นี่สินะ

สไปเดอร์แมน : ใช่

ปีเตอร์ : สัญญากับฉันสิ นายจะปกป้องพวกเขา

สไปเดอร์แมน : ฉันสัญญา

ปีเตอร์ : เท่านั้นล่ะ ฉันก็…

สไปเดอร์แมน : ปีเตอร์…

ปีเตอร์ : ต้องการแค่นั้น…

และแล้ว ปีเตอร์ในร่างด็อกอ็อก…ก็สิ้นลม…

“ลาก่อนปีเตอร์ พาร์กเกอร์”

“ต่อจากนี้ฉันจะใช้ชื่อของนาย”

“นายอาจจะจากไปแล้ว แต่นายจะไม่จากไปแบบผู้ร้าย”

“ฉันสาบาน ฉันจะเป็นสไปเดอร์แมน”

“ด้วยความอัจฉริยะของฉัน”

“และความทะเยอทะยานไม่สิ้นสุด”

“ฉันจะเป็นสไปเดอร์แมนให้ดีกว่าที่นายเป็นมาก่อนหน้านี้ หลังจากวันนี้ไป ฉันจะเป็น”

The Superior Spider-Man

The End

Advertisements

30 thoughts on “Amazing spider-man #700

Add yours

  1. อ่านตั้งแต่ 695 มา เล่นเอาตอนจบ อึ้งไปเลย แล้วต่อไปมันจะเป็นยังไงเนี้ย ถ้า อ๊อตโต้ กลายเป็นสไปเดอร์แมนแล้ว คงมีการเปลี่ยนอะไรๆมากมายเลย เช่นกฏที่ว่าทุกภารกิจห้ามมีคนตาย อาจกลายเป็นฆ่าได้เมื่อจำเป็น อาจจะได้เห็นอุปกรณ์ใหม่ เช่นสไปเดอร์แมนแขนกลแบบอ๊อตโต้ (อันนี้เคยมีมาก่อนเมื่อนานมาแล้ว)

    ถ้าจะให้เดาเรื่องราวแบบหักมุมอีกรอบ ก็คงเป็น ปีเตอร์ก่อนตายได้ฝังจิตสำรองของตัวเองไว้ในอ๊อตโต้บอท สีทอง แล้วเฝ้ามองดู อ๊อตโต้ในคราบสไปเดอร์อยู่เป็นแน่ เพราะเมื่อไรที่อ๊อตโต้ในคราบสไปเดอร์แมนกระทำการรุนแรงเกินกว่าเหตุ ปีเตอร์คงต้องมาทวงร่างของตัวเองคืนแน่นอน

  2. เสียวว่าMarvelจะตัดตัวละครPeter Parkerทิ้งรึเปล่าเนี่ย

  3. ปีเตอร์ตายไปโดยที่คนอื่นไม่รู้เลยใช่มั้ยครับเนี่ย? (ยกเว้นOtto)

  4. อ่านแล้วรับไม่ได้อย่างแรงครับ

    เลวร้ายพอกับตอนเบน ไรลี่ย์จริงๆ

    มาเวลเตรียมรับจดหมายด่าของผม 1 ฉบับก่อนได้เลย….แล้วที่เหลือจะตามมาอีกเป็นล้าน

  5. เรื่องอุบาว์ทที่สุดเลยย รับไม่ได้อย่างที่สุด!!!!!! อยางกเขียนไปด่ามั่งอ่ะค่ะ ทำแบบนี้กับตัวละครที่เรารัก แล้วมีประวัติศาสตร์มากว่า 50 ปีได้ยังไงกัน!! แล้วทุกความสัมพันธ์ ทุกประสบการณ์ กับตัวละครคนอื่นๆล่ะ มันจะเหมือนเดิมได้ยังไง… ถึงตอนจบจะบอกว่าถ่ายถอดให้ด๊อกหมดก็รับไม่ได้อ่ะ!!

  6. เปิดใจกันหน่อยเถอะครับ วรรณกรรม ไม่ว่าของไทยหรือเทศ สมัยก่อนน่ะใช่ Happy Ending เป็นส่วนใหญ่ แต่ในสมัยใหม่ เราคุ้นเคยกับอะไรแบบนั้นแล้ว ถ้าไม่รับสิ่งแปลกใหม่ ความคิดใหม่ๆ ความรู้สึกใหม่ๆ ความหวังใหม่ๆ เข้ามาบ้าง จะไปเรียกตัวเองว่าเป็นนักอ่านยุคใหม่ได้ยังไง

  7. ให้ตายเหอะ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ตาย ผมคงไม่อ่านแล้วล่ะฮะ เล่นเอาตัวร้ายของร้ายมาเป็นพระเอกแทน มาร์เวลคิดไรของเขานะ

  8. ดราม่ามากชอบๆ

    เดี่ยวก็ปีเตอร์ตัวจริงก็ต้องกลับมาไม่ทางใดก็ทางหนึ่งหละ

  9. เนื้อเรื่องทำออกมาได้ซึ้งดีจริงๆ ทิ้งทุกๆอย่างไว้ และให้ดูแรงจูงใจที่ทำให้ตัวเองเป็นสไปดี้ เพื่อให้เขารู้สึกถึงการเป็นฮีโร่ว่ายากลำบากแค่ไหน ต้องฝ่าฟันอะไรมาบ้าง

    แต่ที่รับไม่ได้ค่อยได้ก็เหมือนๆกัน Peterrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

  10. แบบนี้ เท่ากับว่า สไปเดอร์แมนชนะขาดจริงๆ
    แล้วpeter parkerตัวจริงหลับหายไปจากโลกแล้ว
    ้เหลือเป็นตัวร้ายยสุดๆที่มารับบทพระเอกในร่างพระเอกแทน
    พระเจ้าาา
    รับไม่ค่อยได้ T ^T แต่ทั้งมันส์ทั้งสนุกเลยครับบบบบบบ

  11. ให้ผมเดาเล่นๆนะ เดี๋ยวเรื่องให้คาลีย์ต้องจับได้ว่านี่ไม่ใช่ปีเตอร์แหงมๆ ^^”
    เพราะตอนนี้เจ้าหล่อนเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องการสลับตัว(ถ้าไม่รับแทร็ปสเตอร์ที่โดนจับไปอีกหน่อน่ะนะ) แม้จะไม่เชื่อตอนที่ได้ยินก็เหอะ แต่ดูจากที่โผล่มาตอนท้ายเหมือนจะตามมาดูเพราะข้องใจ (และผมคิดว่าคนแต่งคงไม่ใส่บทให้โผล่มาดื้อๆแน่ๆ เพราะเท่าที่จำได้ เหมือนจะหายเงียบไปไม่มีบทตั้งกะตอนเลิกกะปีเตอร์)

  12. ผมว่าหน้าสุดท้ายแปลผิดนิดนึงนะครับ

    น่าจะเป็น

    ลาก่อน ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
    รู้ไหม ฉันจะอยู่ต่อไปด้วยชื่อของนาย
    นายอาจจะจากโลกนี้ไป แต่นายไม่ได้ทิ้งชื่อนายไว้กับวายร้าย
    ข้าขอสาบาน
    ข้าจะเป็นสไปเดอร์แมน!!

    1. จริงๆมีแปลผิดเยอะกว่านั้นอีกครับ หน้าก่อนๆผิดเต็มเลย

  13. ม่ายยยยยย โนวววววว รับม่ายด๊ายยยยย ทำไทมต้องเป็นเจ้า Oct ด้วยวร้าาา

  14. ผมว่าจบแบบนี้น่ะดีแล้วแหละ ปีเตอร์ที่สู้มานานจะได้พักผ่อนเสียที แถมยังเปิดโอกาศให้อ็อตโตได้ทำความดีชดใช้สิ่งที่ตนเองเคยก่อไว้ด้วย(บางทีอ็อตโตอาจเป็นสไปเดอร์แมนได้ดีกว่าปีเตอร์ก็ได้เพราะอายุผ่านโลกมามากกว่า)

  15. ผมว่ามันแย่ตรงที่ นี่หรือคือรางวัลแห่งความเสียสละที่ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ได้รับ แบบนี้คนที่ยึด ปีเตอร์ เป้นไอดอล(ผมคนนึง)จะรู้สึกยังไงทำดีช่วยเหลือคนมากมายแล้วก็จากไปโดยไม่มีใครจดจำ อย่างน้อยน่าให้เขาได้เกษียณอะไรแบบนี้ซะยังดีกว่า อย่างในUltimate ไปอยู่ในวัลฮัลลา ก็ทำให้รู้สึกดีกว่าเยอะ ถึงพอแบบนี้เป็นดราม่ามันจะดูเป็นศิลปะงดงาม แต่มันก็ยากที่จะรู้สึกดี

  16. เยี่ยมดีนะ หักมุมดี แบบนี้ล่ะน่าสนุกออก ยังไงก็ยังเป็นสไปเดอร์แมนอยู่ หลังจากนี้ก็เชียร์ให้ปรับตัวไวๆ จะได้ออกปราบเหล่าร้ายจริงๆ จังๆ ผมว่า ปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ สมควรตายไปน่ะดีแล้ว เพราะดูยังไงมันสมองของด็อคออคก็ดูจะเหมาะสมกับร่างของสไปเดอร์แมนกว่ามาก น่าจะช่วยยกระดับให้สไปเดอร์แมนดูดีขึ้น ผิดกับปาร์คเกอร์ที่ไร้สาระ ปล่อยมุขอยู่นั้นล่ะ หวังว่า ด็อคออคจะสานต่อตำนานสไปเดอร์ออกมาได้อย่างสวยงาม เหมาะสมด้วยประการทั้งปวงครับ
    RIP ปีเตอร์ อดีตสไปเดอร์แมนในวันวาน

  17. เบื่อพวกอ่านสปอยแล้วชอบจับผิดว่าคนแปล แปลตรงนั้นผิด ตรงนี้ผิด เข้าใจคำว่าสปอยรึป่าวครับ? จะผิดจะถูกยังไง ขอให้คนอ่านอ่านรู้เรื่อง แล้วก็ความหมายไม่ได้ผิดไปจากเดิมมากนัก ก็โอเคแล้ว จะมาจับผิดอะไรกัีนนักหนา่พ่อคนเก่ง คนเค้าอุตส่าห์ทำออกมาให้อ่านกันยังเสรือกจะไปจับผิดเค้าอีก

  18. รู้สึกรับไม่ได้ยังไงชอบกล TT-TT ม่ายยยยยยยปีเตอร์!!

  19. เอ่อ…ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าจะหาตอนเก่าๆดูยังไงอ่าT^T อยากดู

    พอดีไม่ค่อยเข้าใจกะตัวเว็บเท่าไหร่เลย เสิร์ชหาก้ไม่เห็น

    รบกวนช่วยตอบด้วยนะคะ ถ้าว่าง ถ้าไม่ว่างก้ไม่เป็นไรค่ะ

    1. ของที่เราทำมาทั้งหมด ดูได้ตามข้างล่างครับ อย่าลืมมาเยี่ยมเฟสบุ้คของเราด้วยนะครับ https://www.facebook.com/marvelfanpageth

      เล่ม 698
      https://marvelthailandfan.wordpress.com/2012/11/22/amazing-spider-man-698/

      เล่ม 699
      https://marvelthailandfan.wordpress.com/2012/12/08/amazing-spider-man-699/

      เล่ม 700
      https://marvelthailandfan.wordpress.com/2012/12/24/amazing-spider-man-700/

      Avenging spider-man เล่ม 15.1
      https://marvelthailandfan.wordpress.com/2012/12/26/avenging-spider-man-15-1/

      Superior เล่ม 1
      https://marvelthailandfan.wordpress.com/2013/01/18/superior-spider-man-1/

      Superior เล่ม 2
      https://marvelthailandfan.wordpress.com/2013/03/07/superior-spider-man-2/

  20. ในที่สุดเกวนกับปีเตอร์ก็กับมาเจอกันซะที(คิดถึงเกวนTOT)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: